ปีก

บรรยากาศการเมืองที่ร้อนฉ่าในช่วงนี้ คงทำให้ใครต่อหลายคนนึกรำคาญกับกลุ่มพันธมิตร

ไม่ต่างอะไรกับ...โอ๊ว

แต่โอ๊วก็ไม่คิดจะต่อต้านนะ เพราะรู้ว่าจุดยืนของเขาคืออะไร และถึงแม้จะมีบางอย่างที่ไม่เห็นด้วย แต่ก็ไม่คิดจะไปขัดขวาง เพราะกลัวว่าคนที่อยู่บนเกาะแถวๆ ยุโรปบางคนจะกลับมาได้ ไม่อยากให้กลับมาอ่ะ อยู่ตรงไหน ก็อยู่ไปเหอะ....นะ



ไม่รู้เหมือนกันนะว่าคนใหญ่คนโตเขาคิดอะไรกันอยู่ ทำไมถึงเสียสละกันไม่ได้ แล้วเงินที่เอาไปผลาญเนี่ย มันเงินพวกเราทั้งนั้นเลยนะ ทำไมถึงไม่คิดเห็นอกเห็นใจกันบ้าง

หลายคนที่ไม่ได้เสีย 'ภาษีรายได้บุคคลธรรมดา' ก็คงไม่ค่อยรู้สึก เพราะคิดว่าตัวเองไม่ต้องเสียภาษี แต่รู้กันรึเปล่าว่าทุกคนน่ะเสียภาษีกันอยู่แล้ว

VAT ไงครับ ไม่ว่าจะซื้อของที่เซเว่น หรือร้านข้างทาง สบู่ ยาสีฟัน ไม้จิ้มฟัน หรือโค้กกระป๋อง เสียภาษีทุกชิ้นเลยนะครับ เพียงแต่เขาไม่ได้คิดให้ดู เราต้องไปดูใบเสร็จ หรือบิลที่ได้ตอนซื้อของ ถึงจะเห็น

แล้วเงินพวกนี้แหละครับที่เขาเอาไปผลาญเล่น

ถ้าเอาไปทำเพื่อประเทศไทยที่เราอาศัยอยู่ จะไม่ว่าสักคำ แต่นี่เอาไปทำเละเทะ เข้ากระเป๋าตัวเองกันหน้าไม่อาย ไม่รู้ว่ามีจิตสำนึกกันบ้างรึเปล่า

บางทีโอ๊วก็สงสัยนะว่าทำไมนักการเมืองถึงไม่ยอมอะไรเพื่อชาติ เพื่อแผ่นดินบ้าง เขาไม่รักประเทศ หรือรักไม่เท่าตัวเองรึเปล่าก็ไม่รู้

ช่างมันเถอะ...บ่นไปก็เท่านั้น




วันก่อนมีประกวดร้องเพลงของธรรมศาสตร์อีกแล้วครับ นั่นก็คือ TU Band Thammasat Singing contest 2008 ซึ่งรอบชิงชนะเลิศจัดที่ หอใหญ่นั่นเอง น้องๆ ปีนี้หน้าตาโดยรวมดีมาก และเป็นสัญญาณว่า มันไม่น่าขึ้นแบนด์แน่ๆ (เอิ๊ก เอิ๊ก)

โอ๊วเองก็เป็นอีกคนที่ไม่อยากขึ้นแบนด์ เพราะงานนี่ นั่น โน่น เยอะจนไม่สามารถขึ้นได้ แค่ไปช่วยดูน้องซ้อมก็กินเวลาไปเยอะแล้ว แต่ก็นะ เวลาเราได้อยู่กับเสียงเพลง มันเป็นความรู้สึกดี ถ้ารู้สึกไม่ดีคงไม่ไปช่วยหรอก

งานจบแล้ว...เยส



เหงา...อีกแล้ว

บ่นเรื่องนี้ทีไร ก็ถามตัวเองนะว่า "บ่อยไปไหมที่ถามคำถามนี้กับตัวเอง"

แต่มันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ไม่ว่าจะหางานเพิ่มให้กับตัวเองเท่าไร ก็ไม่ทำให้ความรู้สึกแบบนี้มันจากไปได้เลย แต่พอถามตัวเองว่าเจอคนที่ใช่รึยัง

ก็เจอแล้ว แต่เราก็"ไม่ใช่"สำหรับเขา

สรุปก็คือ ไม่มีอะไรเหมาะเจาะ ไม่มีอะไรพอเหมาะพอดีเลย แถมไม่พร้อมอีก เพราะฉะนั้นก็ได้แต่รักตัวเอง รักบ้าน รักครอบครัว และอื่นๆ ไปก่อน

ทำไงได้ล่ะครับ ก็คนมันไม่มีนี่นา

ได้แต่คิดว่า

สักวันคงจะเจอ




ไปแระ ไปนั่งทำงานต่อแระ

เอาเพลงนี้ไปฟังก่อนนะครับ คราวที่แล้วก็ไม่ได้ใส่

(ปีก:พิช วิชญ์วิสิฐ:OST.ละครเวทีวารสาร ธรรมศาสตร์ 'Dear Passenger')